DÜNYANIN SON IŞIĞI [Türkçe]

Dünya, hatırlamayı bıraktığı gün sessizleşmedi. Daha kötü oldu: durumu devam etti ama hiçbir şeyin anlamı yoktu. İnsanlar sokaklarda yürüyordu; ama neden yürüdüklerini bilmiyorlardı. Kelimeler ağızlardan çıkıyor, havada sabit kalıyor, sonra yere düşüp kırılıyordu. Gökyüzü bile eskisi gibi görünmüyordu—sanki mavi renk, bir zamanlar var olmuş ama artık yanlış hatırlanan bir şeydi. Ve o şehirde, isimsiz bir adam geliyor.